W systemie ochrony zdrowia coraz wyraźniej zarysowuje się kierunek zmian organizacyjnych w opiece nad pacjentami z bólem przewlekłym. Zgodnie z zapowiedziami i analizami płatnika publicznego, część procedur diagnostycznych i terapeutycznych ma być stopniowo przenoszona z leczenia szpitalnego do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS), czemu towarzyszyć mają wyższe wyceny wybranych świadczeń.

Celem zmian jest skrócenie ścieżki pacjenta, ograniczenie hospitalizacji oraz poprawa dostępności do leczenia bólu, zwłaszcza w kontekście rosnącej liczby chorych z chorobami przewlekłymi i onkologicznymi. Jednocześnie placówki sygnalizują, że reorganizacja wymaga dostosowania modeli kwalifikacji pacjentów, kompetencji personelu oraz zaplecza diagnostycznego w AOS.

Zmiany te mogą istotnie wpłynąć na sposób kontraktowania świadczeń oraz przepływ pacjentów pomiędzy poziomami opieki. Szpitale obawiają się utraty części finansowania, natomiast poradnie specjalistyczne – zwiększenia obciążenia bez adekwatnego wsparcia kadrowego. Kluczowym wyzwaniem pozostaje zapewnienie ciągłości leczenia i jasnych kryteriów kierowania pacjentów pomiędzy POZ, AOS i leczeniem szpitalnym.

Zalecenie dla odbiorców: Placówki medyczne powinny przeanalizować swoje ścieżki pacjenta bólowego oraz przygotować się na zmiany kontraktowe, w tym przesunięcia wolumenów świadczeń. Dla kadry zarządzającej istotne będzie wzmocnienie współpracy pomiędzy oddziałami szpitalnymi a AOS oraz inwestycje w kompetencje zespołów zajmujących się leczeniem bólu.

Źródła: Rynek Zdrowia
Opracowanie redakcyjne: Debaty Zdrowie