Zmiany w finansowaniu podstawowej opieki zdrowotnej ponownie kierują uwagę rynku na opiekę koordynowaną. Wprowadzone premie i dodatki mają zachęcić świadczeniodawców do szerszego wdrażania tego modelu. Mechanizm finansowy pełni rolę narzędzia sterującego zachowaniami organizacyjnymi placówek. Skala efektu zależy jednak od szybkości adaptacji i jasności zasad rozliczeń. Rynek uważnie obserwuje pierwsze reakcje POZ.

Z perspektywy ekonomicznej bodźce finansowe muszą rekompensować realne koszty wdrożenia. Opieka koordynowana wymaga inwestycji w kadry, procesy i infrastrukturę informatyczną. Nie wszystkie placówki dysponują odpowiednimi zasobami startowymi. Dla mniejszych podmiotów barierą pozostaje skala organizacyjna. To może prowadzić do zróżnicowania tempa wdrożeń.

Istotnym czynnikiem jest również konstrukcja wymogów rozliczeniowych. Zbyt skomplikowane procedury mogą zniechęcać do uczestnictwa w programie. Z kolei brak precyzyjnych kryteriów jakościowych ogranicza jego skuteczność. Rynek sygnalizuje potrzebę stabilnych i przewidywalnych zasad. Bez nich bodźce finansowe mogą nie przynieść oczekiwanego efektu systemowego.

W dłuższej perspektywie opieka koordynowana ma potencjał zmiany struktury wydatków zdrowotnych. Przesunięcie ciężaru opieki do POZ może ograniczyć koszty leczenia szpitalnego. To jednak proces wymagający czasu i konsekwencji. Efekty finansowe nie będą natychmiastowe. Rynek oczekuje jasnej mapy drogowej wdrożenia.

Zalecenie dla odbiorców: świadczeniodawcy POZ powinni przeanalizować opłacalność wdrożenia opieki koordynowanej w swoich warunkach. Warto ocenić koszty organizacyjne i potencjalne korzyści finansowe. Decydenci powinni zadbać o uproszczenie zasad rozliczeń i czytelne kryteria jakości, aby zwiększyć skalę adopcji modelu.

Źródła: Rynek Zdrowia; Medexpress
Opracowanie redakcyjne: Debaty Zdrowie