JAMA opublikowała badanie LOSE-AF dotyczące redukcji masy ciała u starszych pacjentów z nadwagą i utrwalonym migotaniem przedsionków. Była to randomizowana próba prowadzona w Wielkiej Brytanii w latach 2018–2025. Badanie oceniało, czy program niskokalorycznej diety i wsparcia behawioralnego może być bezpieczną oraz skuteczną interwencją w tej grupie chorych. Publikacja jest istotna, ponieważ łączy temat leczenia otyłości z opieką nad pacjentem kardiologicznym.

Migotanie przedsionków jest częstym zaburzeniem rytmu serca, szczególnie u osób starszych. Nadwaga i otyłość mogą pogarszać przebieg chorób sercowo-naczyniowych oraz utrudniać kontrolę objawów. Dlatego redukcja masy ciała coraz częściej jest rozważana jako element kompleksowego postępowania. Nie chodzi wyłącznie o leczenie farmakologiczne, ale także o modyfikację czynników ryzyka i poprawę ogólnego stanu zdrowia pacjenta.

Program oceniany w badaniu obejmował dietę niskokaloryczną oraz wsparcie behawioralne. Taki model jest ważny, ponieważ trwała redukcja masy ciała wymaga nie tylko zaleceń żywieniowych, ale również systematycznej pomocy w zmianie nawyków. U pacjentów starszych konieczna jest dodatkowa ostrożność, aby interwencja nie prowadziła do niedożywienia, utraty masy mięśniowej lub pogorszenia funkcjonowania. Z tego względu bezpieczeństwo programu jest równie ważne jak sama skuteczność redukcji masy ciała.

Wyniki badania mogą wzmocnić dyskusję o miejscu redukcji masy ciała w ścieżkach terapeutycznych pacjentów z migotaniem przedsionków. Dla lekarzy POZ, kardiologów i specjalistów leczenia otyłości publikacja jest przypomnieniem, że styl życia powinien być elementem opieki nad pacjentem przewlekle chorym. Jednocześnie interwencje tego typu muszą być dostosowane do wieku, chorób współistniejących i możliwości pacjenta. Warto obserwować, czy kolejne wytyczne silniej uwzględnią takie programy w opiece nad pacjentami z migotaniem przedsionków.

Źródła:
JAMA. (jamanetwork.com)

Opracowanie redakcyjne: Debaty Zdrowie