JAMA Internal Medicine opublikowało randomizowane badanie fazy 2 dotyczące terapii testosteronem u mężczyzn z hipogonadyzmem po leczeniu raka prostaty. Badanie objęło 136 mężczyzn po radykalnej prostatektomii z powodu niskiego ryzyka raka prostaty. Uczestnicy mieli niewykrywalne PSA przez co najmniej 2 lata po operacji i objawy hipogonadyzmu. Porównywano cotygodniowe podawanie testosteronu z placebo przez 12 tygodni.

Wyniki wskazały na poprawę w kilku obszarach jakości życia i sprawności. Terapia testosteronem zwiększyła aktywność seksualną i pożądanie seksualne oraz poprawiła wybrane parametry funkcji fizycznej. Odnotowano także poprawę składu ciała i wydolności tlenowej mierzonej VO₂ peak. W okresie leczenia i 3-miesięcznej obserwacji nie stwierdzono biochemicznej wznowy choroby.

Autorzy badania podkreślają jednak istotne ograniczenia. Próba była relatywnie niewielka, a czas obserwacji zbyt krótki, aby ocenić długoterminowe bezpieczeństwo onkologiczne. Wyników nie należy odnosić do mężczyzn z rakiem prostaty wysokiego ryzyka, leczonych radioterapią lub terapią deprywacji androgenowej. Badanie ma przede wszystkim charakter dowodu koncepcji i uzasadnia potrzebę większych, dłuższych analiz.

Dla urologów, onkologów i andrologów publikacja jest ważna, ponieważ dotyczy obszaru, w którym przez lata dominowała ostrożność kliniczna. Hipogonadyzm po leczeniu raka prostaty może znacząco pogarszać jakość życia, ale decyzje terapeutyczne muszą uwzględniać ryzyko onkologiczne. Nowe dane nie zmieniają automatycznie praktyki, lecz mogą stać się podstawą do dalszej dyskusji eksperckiej. Kluczowe pozostaje indywidualne kwalifikowanie pacjentów i długoterminowe monitorowanie bezpieczeństwa.

Źródła: JAMA Internal Medicine.
Opracowanie redakcyjne: Debaty Zdrowie