Środowiska medyczne i eksperckie ponownie apelują o wprowadzenie obowiązkowej edukacji zdrowotnej w szkołach od 2026 roku jako elementu systemowej prewencji zdrowotnej. Lekarze, pielęgniarki i specjaliści zdrowia publicznego podkreślają, że brak podstawowej wiedzy zdrowotnej wśród dzieci i młodzieży przekłada się bezpośrednio na wzrost zachorowalności w wieku dorosłym. Wskazują, że obecny model edukacji rozproszonej i fakultatywnej jest niewystarczający. Ich zdaniem edukacja zdrowotna powinna mieć rangę porównywalną z edukacją obywatelską czy ekologiczną.

Postulaty środowisk medycznych obejmują włączenie zagadnień profilaktyki, stylu życia, zdrowia psychicznego, seksualnego oraz podstaw funkcjonowania systemu ochrony zdrowia do podstawy programowej. Eksperci argumentują, że szkoła pozostaje jedynym miejscem umożliwiającym dotarcie do całej populacji dzieci i młodzieży, niezależnie od statusu społecznego. Zwracają uwagę, że brak wczesnej edukacji skutkuje późniejszymi kosztami leczenia chorób cywilizacyjnych. W długim horyzoncie jest to obciążenie nie tylko dla systemu, ale również dla rynku pracy i finansów publicznych.

Szczególny nacisk kładziony jest na profilaktykę chorób przewlekłych, w tym otyłości, cukrzycy typu 2, chorób sercowo-naczyniowych oraz zaburzeń psychicznych. Eksperci podnoszą, że w Polsce obserwuje się systematyczny wzrost problemów zdrowia psychicznego wśród młodzieży. Brak wiedzy na temat higieny psychicznej i mechanizmów wsparcia pogłębia skalę kryzysu. Edukacja zdrowotna miałaby również pełnić funkcję destygmatyzacyjną.

Środowiska lekarskie wskazują, że edukacja zdrowotna nie powinna być traktowana jako element ideologiczny, lecz jako narzędzie zdrowia publicznego. W debacie podnoszony jest argument, że państwo ma konstytucyjny obowiązek ochrony zdrowia obywateli, a profilaktyka jest jej integralną częścią. Brak spójnej strategii edukacyjnej uznawany jest za jedno z kluczowych zaniedbań systemowych ostatnich lat. W ocenie ekspertów bez zmiany tego podejścia nie uda się zahamować wzrostu kosztów ochrony zdrowia.

Propozycja wprowadzenia obowiązkowej edukacji zdrowotnej spotyka się jednak z wyzwaniami organizacyjnymi. Konieczne będzie przygotowanie kadry nauczycielskiej, opracowanie programów nauczania oraz jasne określenie odpowiedzialności między resortami zdrowia i edukacji. Eksperci podkreślają, że bez odpowiedniego finansowania i wsparcia merytorycznego reforma może pozostać jedynie deklaracją. Jednocześnie zaznaczają, że koszt zaniechania działań będzie wielokrotnie wyższy.

W najbliższych miesiącach oczekiwane są dalsze rozmowy pomiędzy Ministerstwem Zdrowia, Ministerstwem Edukacji oraz środowiskami eksperckimi. Apel środowisk medycznych wpisuje się w szerszą debatę o odporności systemu ochrony zdrowia i znaczeniu prewencji. Rok 2026 wskazywany jest jako punkt graniczny dla wdrożenia rozwiązań systemowych, a nie jedynie pilotażowych. Decyzje podjęte w najbliższym czasie mogą zaważyć na zdrowiu całego pokolenia.

Źródła: PAP – Serwis Zdrowie, Rynek Zdrowia, Polityka Zdrowotna
Opracowanie redakcyjne: Debaty Zdrowie