Od stycznia 2026 r. składka zdrowotna dla milionów pracujących Polaków oraz przedsiębiorców wzrasta w ślad za podwyżką płacy minimalnej. Mechanizm powiązania składki z minimalnym wynagrodzeniem powoduje automatyczne zwiększenie obciążeń fiskalnych, niezależnie od kondycji finansowej firm i realnych wyników sektora ochrony zdrowia.

W praktyce oznacza to wzrost kosztów pracy w całej gospodarce, w tym w sektorze medycznym – zarówno dla prywatnych placówek ochrony zdrowia, jak i podmiotów realizujących kontrakty z NFZ. Wyższa składka podnosi koszty zatrudnienia personelu, zwiększa obciążenia samozatrudnionych lekarzy oraz wpływa na ceny usług komercyjnych dla pacjentów.

Jednocześnie środowiska przedsiębiorców i części ekspertów podkreślają, że dodatkowe wpływy do systemu nie są automatycznie przekładane na realną poprawę dostępności świadczeń czy skrócenie kolejek. W ich ocenie składka zdrowotna coraz bardziej zaczyna pełnić funkcję parapodatku, a nie przejrzystego instrumentu finansowania opieki zdrowotnej.

Zmiana ta szczególnie mocno dotyka mikroprzedsiębiorców oraz lekarzy pracujących w formule kontraktowej, dla których wzrost składki nie jest skorelowany z dochodem, lecz z odgórnie ustaloną płacą minimalną.

Zalecenie dla odbiorców:
Podmioty medyczne oraz praktyki lekarskie powinny zaktualizować swoje modele kosztowe na 2026 r., uwzględniając wyższe obciążenia składkowe. Warto również rozważyć rewizję cenników usług komercyjnych oraz renegocjację kontraktów.

Źródła: ABC Zdrowie, analizy systemowe rynku pracy
Opracowanie redakcyjne: Debaty Zdrowie